Frank Pieper

Mijn naam is Frank Pieper en mijn bouwjaar is 1957. Toen ik 17 jaar was, werd ik idolaat van motoren, al zou het toen nog vier jaar duren voordat ik mijn rijbewijs haalde en ik me mijn eerste motorfiets, een Suzuki GSX400F van vier jaar oud, zelfs pas op 29-jarige leeftijd zou kunnen permitteren. Daarna zouden nog een Kawasaki GT550 en een Yamaha XJ900S Diversion volgen voordat ik, in 1998, een Honda ST1100 Pan-European kocht van toen 6 jaar oud. Dat is ook nu nog mijn huidige motor, en er staat inmiddels tegen de twee ton op de teller. Een duidelijk bewijs van de lange levensduur van een Pan als je er geen extreme dingen mee uithaalt. Dat niet alleen, mijn vrouw Coby en ik vinden 'm allebei ook de fijnste motor waar we ooit op gereden hebben. We zijn er bijvoorbeeld al samen mee naar Spanje en Portugal geweest, en naar Zuid-Italië en Sicilië.

Niet lang na de aanschaf van de Pan vond ik de Club Pan-European Nederland via Internet, en ik meldde me direct aan als lid. Ik kreeg het lidmaatschapsnummer 701. Ik heb de club leren kennen als een leuke groep mensen waar het goed bij toeven is, altijd bereid om elkaar de helpende hand toe te steken en niet afkerig van een gezellig samenzijn waar dan ook in binnen- of buitenland. Ook Coby is inmiddels (duo)lid.

Actief in de club werd ik toen er eens op een ALV een nieuw lid voor de Kascontrolecommissie werd gevraagd. Ik had dat al eens bij andere verenigingen gedaan, was ook al eens ergens penningmeester geweest, en wilde dit wel gaan doen. Nadat ik dat enkele jaren met veel plezier had gedaan, werd mij gevraagd mijn plaats weer af te staan. Het is namelijk een goed gebruik binnen de CPEN dat de Kascontrolecommissie nooit twee jaar achtereen uit dezelfde personen bestaat. Ik wilde wel actief blijven, en binnen de Verzekeringscommissie bestond juist op dat moment een vacature. Zodoende mocht ik, onder de bezielende leiding van eerst Herman Lamtink en later Sjef Meeuwis, enkele jaren lang ruiken aan het voor mij aanvankelijk nog niet zo bekende verzekeringenwereldje. Helaas kon ik door mijn gebrekkige kennis op dat gebied minder effectief zijn dan ik gehoopt had, reden waarom ik bestuursvoorzitter Martin Meeuwis vroeg of er voor mij niet een plaats in de vrijwilligersorganisatie was met meer actie.

Dat betekende mijn entree in mijn huidige functie als lid van het feestcomité . Mijn plaats in de Verzekeringscommissie werd ingenomen door Jos Steinhage en ik mocht mij, aanvankelijk samen met Gerda van der Voorst, wijden aan het organiseren van de jaarlijkse Nieuwjaarsreceptie, Algemene Ledenvergadering en Seizoensafsluiting. Vorig jaar moest Gerda wegens omstandigheden haar plaats helaas afstaan en vormde ik gedurende korte tijd het voltallige feestcomité.

Kort geleden is het comité gelukkig weer uitgebreid, en wel met Mirjam Kranendonk. Wie mij wat beter kent zou zich erover kunnen verbazen dat ik in het feestcomité zit. Is Frank Pieper dan toch nog zo'n feestbeest? Nou nee, uitzonderlijk spontaan ben ik niet en ergens heel enthousiast voor uit m'n dak gaan is bij mij een zeldzaamheid. Maar gelukkig is dat, ook al zou het mooi meegenomen zijn, geen eerste vereiste voor het feestcomité. Ik ben meer de regelneef die locaties zoekt, programma-onderdelen regelt, er een geheel van probeert te breien en het met het bestuur op een akkoordje gooit over het budget. En dat is hartstikke leuk werk.